Japończycy po wielkich międzynarodowych sukcesach studia Ghibli ruszyli do kolejnej ofensywy w sferze pop i wypuścili serial pod tytułem "Sōsō no Frieren". Jest to najlepszy przykład jak przy ograniczonym budżecie zrobić coś pięknego.

Serial w treści generalnie skierowany jest do młodzieży(tak mniej więcej 15+), ale dzięki formie i różnym smaczkom, również dorośli z przyjemnością mogą go obejrzeć.

Na pierwszy plan wysuwa się ścieżka dźwiękowa, to są tak piękne kompozycje, że nie powstydziłyby się ich hollywoodzkie produkcje  i właściwie nawet jak treść kogoś znudzi to dla samej muzyki będzie oglądał dalej.
Na animacji się kompletnie nie znam, być może odkrywam tu amerykę jeszcze raz i to jest standard, ale zachwyciły mnie niektóre ujęcia, jakby ktoś rysując kadry robił film z żywymi aktorami, a nie animację.

Dodatkowo do treści wrzucono wiele chrześcijańskich wartości, niektórzy twierdzą, że serial(dotychczasowe sezony, bo to jeszcze nie koniec!) jest nawet bardzo katolicki(szczególnie że główna bohaterka ubrana jest w barwy papieskie ;-)). Ja bym tego nie powiedział, ale rzeczywiście w sferze pop dosyć dawno nie było produkcji która jest tak nasiąknięta chrześcijaństwem i to nie wciśniętym prosto pod nos z jakąś sztywną dydaktyką, ale naturalnie wplecionym w fabułę. Całości kolorów nadaje to, że zło nie jest rozmywane, ale nazywane po imieniu. 
Kiedyś Watykan zrobił listę filmów z XXw. przekazujących wartościowe treści. Gdyby powstała taka lista na XXIw. to (tak sądzę) "Sōsō no Frieren" powinno się na niej znaleźć.

"Najśmieszniejsze" w tym jest to, że oficjalni dystrybutorzy w Polsce właściwie przemilczeli to światowe wydarzenie. USA standardowo od razu wysmażyły swój dubbing i puściły u siebie w obieg, ale w Polsce tylko fani japońskich animacji sami zrobili napisy pro bono i umieścili serial w internecie, a dopiero od niedawna jest on dostępny na Netflixie i Amazon PV.

 

Podsumowując - okazuje się, że można zrobić coś ładnego bez ogromnego budżetu i że jeszcze gdzieś na świecie robi się takie rzeczy, tylko niekoniecznie widzimy to w Polsce. Sam jestem zaskoczony bo ja osobiście nigdy nie lubiłem tych japońskich animacji, zawsze odrzucały mnie i wydawały mi się zbyt "dziwne", a okazuje się, że to Japończycy będą nas na nowo uczyć jak się robi soft power, bynajmniej nie japońskie.

 

 

---

tagi: pop  kultura  sztuka  soft power  frieren  anime 

	Kuldahrus
	19 września 2026 22:20

23     683    8 zaloguj sie by polubić